MagazineInterview

MUSIC_AIDED_DESIGN.mode

  • Words

    Annelies Thoelen

Nick Peeters en Simon Van Pottelbergh (1994) van .mode studeerden samen productdesign aan LUCA School of Arts Genk. .mode zoekt naar een nieuwe vormentaal, die geïnspireerd is op technologie en de natuur. In maart presenteerden ze hun eerste gezamenlijke project, MUSIC_AIDED_DESIGN.mode (MAD.mode) op Collectible in Brussel.

MAD.mode is als onderzoeksproject de objectgeworden gedaante van interdisciplinariteit. De op geluid gebaseerde vormen zijn zo intrigerend dat Nick Peeters en Simon Van Pottelbergh geregeld worden aangesproken op hun werk. Van het omzetten van het onzichtbare en ontastbare in het functionele willen ze dan ook hun handelsmerk maken. Een portret van twee jonge designers en hun eerste stappen in de designwereld.

“We zijn twee jaar geleden begonnen met het onderzoeken hoe we op een andere manier vormen kunnen creëren. Na een lange zoektocht naar processen en interesses zijn we gekomen tot het MAD.mode project. Geluid is iets onzichtbaar en ontastbaar, we zijn geïnteresseerd hoe dat eruit ziet, hoe je dat kan inzetten in een vormgevingsproces. Het was eigenlijk niet de bedoeling om meubelstukken te ontwerpen. We waren met geluid bezig, en hoe je dat kan visualiseren. Daardoor kwamen we allerlei vormen tegen die toch verrassend waren. Om die vormen niet verloren te laten gaan, hebben we geprobeerd ze te schikken naar een bruikbaar object.”

“We hebben een proces gemaakt waarbij een geluid in een 3D vorm vastgelegd kan worden. Elk geluid heeft een andere grafische voorstelling, vaak met allemaal laagjes. Iedere vorm is een frequentie, het gaat dus niet over liedjes. We visualiseren dat met behulp van een lazer, en zetten dat grafisch om in een 3D bestand. Je zet zo eigenlijk de tijd vast. De vormen die we nu aanbieden zijn enkele van onze favorieten. Het zijn er waarvan we op het eerste zicht zagen dat ze interessant genoeg waren om te maken. Dat is eigenlijk onze permanente collectie. Maar als er iemand een commissie wil het op een bepaald soort geluid kan dat ook. Geluid is zo oneindig je kan er nog van alles in kan zoeken.”

“Onze stukken bestaan in kleine oplages, maximaal 8 exemplaren. Maar ieder stuk is uniek, en heeft zijn eigen oneffenheden. Bij ons is de basisvorm eigenlijk een natuurfenomeen, en de foutjes en oneffenheden hebben we daarin gelaten. Dat is net de charme die het geluid brengt. Het tafeltje is gemaakt uit lasergesneden aluminium. Dat materiaal maakt dat je de randen heel scherp kan weergeven. De lagen komen er zo nog beter uit. Het lijkt een massieve blok metaal, wat de verbazing alleen maar groter maakt dat het zo een licht en tactiel stuk is. De stoel hebben we laten 3D printen, wat ook altijd een soort lagen in het ontwerp geeft. Je kan dat visueel gebruiken om alle dimensies van de frequentie te laten zien. Je kan zo de frequenties lezen door erover te voelen.”

“Collectible was voor ons de allereerste keer dat we dit project hebben tentoon gesteld. Alle andere standhouders vielen in de sfeer van het kunstzinnige design. Wij natuurlijk voor een stuk ook, hoewel wij eigenlijk geïnteresseerd zijn in het proces dat we toepassen, de vorm is daarvan eerder een gevolg. Ons werk is eigenlijk heel goed ontvangen. Het was voor ons vooral een manier om de reacties van mensen te testen. Mensen worden vaak aangetrokken door de vorm, die heel organisch overkomt. Maar het is pas wanneer je het proces begint uit te leggen dat er echte interesse volgt natuurlijk. De combinatie tussen vorm en geluid straalt blijkbaar rust uit, dat hebben we vaak gehoord.”

“Ook in de toekomst willen we blijven werken met iets wetenschappelijks of fysisch omzetten naar een vormentaal. Er zijn zoveel verschillende soorten onzichtbare dingen, en nu is het geluid. Er zijn zoveel dingen die golven. En binnenkort zal er sowieso nog iets anders komen. We hebben al een aantal dingen in de pijplijn zitten, want het gaat ineens hard voor ons. We werken bijvoorbeeld momenteel aan de ontwikkeling van onze eigen 3D printer. Voorlopig willen we namelijk zoveel mogelijk alles in eigen beheer doen. Het gaat ons om de zoektocht, niet noodzakelijk de productie.”