In een wereld waarin we geconfronteerd worden met eindeloze maatschappelijke problemen, botsingen groot en klein, is er nood aan een kritisch ge\u00ebngageerde visie van burgers, politici en designers. In de loop van het huidige millennium is er dan ook een nieuwe manier ontstaan om design in te zetten als veranderingsinstrument. Eerder dan het vormgeven en op de markt brengen van het volgende stuk consumptiegoed zorgt design thinking er met een maatschappelijk verantwoorde inslag voor dat de ontwerpers van vandaag een bijdrage leveren aan de problemen en uitdagingen van morgen. Zeven sociaal ge\u00ebngageerde designers over hun praktijk, ontwikkelingen en toekomstvisie.<\/b><\/p>\n
De zeven projecten zijn casestudy\u2019s van designers die in hun werk sociale cohesie willen bevorderen, maatschappelijke issues aankaarten, alternatieven voor de huidige systemen voorstellen en resources toegankelijker maken voor iedereen. In de volgende getuigenissen komen vele vormen van design aan bod: van ambachtelijk over grafisch en product design tot alle mogelijke vormen van immaterieel ontwerp, zoals service, social, policy en systemic design. Een maatschappelijk ge\u00ebngageerde houding laat zich namelijk niet binden aan slechts \u00e9\u00e9n vorm van werken. Ze is een instelling die door alle kritisch werkende designers kan worden doorgetrokken in hun werk. Bovendien, zoals je bijvoorbeeld in het interview met Arnoud Raskin zult lezen, betreft het hier stuk voor stuk ondernemers die met een hoge mate van self-agency ingaan tegen de huidige context en gang van zaken.<\/p>\n
Ze staan alle zeven symbool voor de overgang die we de afgelopen jaren zagen van object naar proces, van product naar verhaal, van monoloog naar dialoog, van stijl naar mentaliteit en van esthetiek naar ethiek. Of er nu met of voor een bepaalde doelgroep wordt ontworpen, of dat de verbetering van de designwereld of de maatschappij in zijn geheel voorop staat, deze projecten zetten steevast het collectieve werken voorop. De mens staat altijd centraal en participatie is hierin het sleutelwoord. De sociale factor is dus enorm belangrijk, meestal al tijdens het proces, soms enkel in het resultaat. De verhalen in dit hoofdstuk laten je zien hoe design volledig inclusief en daardoor bijzonder probleemoplossend kan worden. Je leest de narratieven achter actieve participatie, doelgroepenwerking, gedeeld auteurschap en interdisciplinariteit, en daarmee ook het einde van design als pure monoloog.<\/p>\n
Kortom, de wicked problems<\/i> van onze tijd hebben baat bij een dosis co-creatie om verder te gaan dan de mogelijkheden van een enkel individu. Het is door samen na te denken over maatschappelijke thema\u2019s \u2013 te brainstormen en te workshoppen \u2013 maar ook door via design diegenen te betrekken die anders uit de boot zouden vallen, dat er stap voor stap gebouwd kan worden aan een betere wereld. Met velen sta je sterker dan alleen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In een wereld waarin we geconfronteerd worden met eindeloze maatschappelijke problemen, botsingen groot en klein, is er nood aan een kritisch ge\u00ebngageerde visie van burgers, politici en designers. In de loop van het huidige millennium is er dan ook een nieuwe manier ontstaan om design in te zetten als veranderingsinstrument. Eerder dan het vormgeven en […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":7003,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-7000","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-hotlist"],"acf":[],"yoast_head":"\n